Historia bazyliki Gaudíego
Budowa trwa nieprzerwanie od ponad 140 lat i wciąż nie dobiegła końca — to jedyny taki przypadek wśród najbardziej znanych zabytków świata.
Prace nad Sagrada Familia rozpoczęto w 1882 roku według projektu architekta Francisca de Paula del Villar. Rok później kierownictwo przejął Antoni Gaudí, który całkowicie zmienił koncepcję i poświęcił świątyni resztę życia — od 1915 roku pracował wyłącznie nad nią, mieszkając w warsztacie przy budowie. Gaudí zginął w 1926 roku, potrącony przez tramwaj w centrum Barcelony; został pochowany w krypcie bazyliki, którą sam projektował.
Budowa przetrwała wojnę domową w Hiszpanii — część oryginalnych planów i modeli Gaudíego zniszczono wtedy celowo, co do dziś utrudnia odtworzenie niektórych elementów zgodnie z jego pierwotną wizją. Mimo to prace wznowiono i kontynuowano je przez kolejne dekady, finansowane wyłącznie z biletów wstępu i darowizn — bazylika nigdy nie otrzymywała stałego dofinansowania publicznego ani kościelnego.
W 2010 roku papież Benedykt XVI konsekrował Sagrada Familia jako bazylikę mniejszą, mimo że budowa wciąż trwała. Od tego momentu obiekt formalnie pełni funkcję kościoła, w którym odprawiane są msze, a jednocześnie pozostaje placem budowy — to połączenie robi na zwiedzających największe wrażenie. Pełna oficjalna nazwa świątyni brzmi Templo Expiatorio de la Sagrada Familia, czyli dosłownie „Świątynia Pokutna Świętej Rodziny" — budowana z dobrowolnych datków wiernych i biletów wstępu, nigdy nie otrzymała stałego dofinansowania od państwa ani diecezji.
